همشهری آنلاین- مرتضی گلستانیفر : در دوره صفویه، مصرف تریاک محدود به دمنوش پوست خشخاش بود و خبری از بساط وافور نبود. اما از اواسط قرن نوزدهم، وقتی انگلیسیها خشخاش را سه برابر قیمت از کشاورزان ایرانی خریدند، کاشت آن جای گندم را گرفت و سودش روانه تجارت استعماری شد. در دوره ناصرالدینشاه، وافور آرامآرام از دربار به خانههای مردم عادی راه یافت و مصرف تریاک از یک عادت محدود و تفننی به پدیدهای فراگیر تبدیل شد. چین و ژاپن در برابر این تجارت ایستادند، اما ایران درگیر اعتیادی شد که ریشه در سیاستهای اقتصادی بریتانیا داشت.