به گزارش سرویس بین‌الملل، «وای‌نت گلوبال» در گزارشی به تلفات پهپادهای MQ-9 ریپر آمریکا در جریان جنگ با ایران و فشار فزاینده بر ذخایر تسلیحاتی پنتاگون پرداخت و نوشت: ماشین جنگی آمریکا در جریان درگیری با ایران، دست‌کم چهل و پنج پهپاد تهاجمی ام‌کیو-۹ ریپر را از دست داده است؛ رویدادی بی‌سابقه که معادل نابودی یک‌چهارم ناوگان عملیاتی بوده و خسارتی ۱.۳ میلیارد دلاری بر دوش مالیات‌دهندگان تحمیل کرده است. پیش از جنگ، ارتش هدایت ۱۸۵ فروند از این پرنده‌ها را در اختیار داشت (۱۶۵ فروند در نیروی هوایی و ۲۰ فروند در ناوگان تفنگداران دریایی). ناوگان تفنگداران مستقر در آسیا و اقیانوسیه کاملاً دست‌نخورده باقی مانده است.

این پهپادها با ارزشی بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون دلار، عمدتاً در مجاورت تنگه هرمز مستقر بودند. سرعت پایین و ارتفاع پروازی کم، آن‌ها را در برابر نیروهای ایران و گروه‌های یمنی و عراقی به‌شدت آسیب‌پذیر ساخته است. برخی پرنده‌ها نیز صرفاً بر اثر قطع ارتباط مخابراتی سقوط کرده‌اند. این تلفات تا ماه مه، مقامات پنتاگون را چنان نگران ساخت که ژنرال دیوید تابور با اعلام کاهش ناوگان به ۱۳۵ فروند، بر لزوم جایگزینی سریع‌تر تأکید کرد.

بحران تهی‌شدن زرادخانه‌ها

از دست رفتن پهپادهای ریپر در شرایطی است که پنتاگون با فشاری فزاینده برای حفظ سایر سیستم‌های تسلیحاتی مواجه است. تنها در ماه نخست جنگ، نیروهای آمریکایی بیش از ۸۵۰ موشک تاماهاوک و بالغ بر ۱۰۰۰ رهگیر پدافندی پاتریوت و تاد شلیک کردند. این حجم عظیم مصرف مهمات، فرماندهان را ناگزیر ساخته در استفاده از رهگیرها صرفه‌جویی کرده، تاکتیک‌های دفاعی خود را تغییر دهند و خود را با شرایط جدید میدان نبرد سازگار کنند.

در حالی که پنتاگون علناً گزارش‌های کاهش بحرانی ذخایر را تکذیب می‌کند، دولت ترامپ از کنگره خواسته ده‌ها میلیارد دلار برای پوشش هزینه‌های جنگ و بازسازی زرادخانه‌ها اختصاص دهد. در همین راستا، دولت در پی تصویب یک بسته متمم ۶۷ میلیارد دلاری است. پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا، برآورد کرده است که این درگیری نظامی و عملیات‌های مرتبط با آن، تا پایان ماه سپتامبر حداقل ۳۷.۵ میلیارد دلار هزینه در بر خواهد داشت؛ رقمی که هزینه‌های بازسازی پایگاه‌های تخریب‌شده آمریکا بر اثر حملات ایران را شامل نمی‌شود.

بن‌بست تولید تسلیحات

فرایند جایگزینی تسلیحات مصرف‌شده ممکن است سال‌های متمادی زمان ببرد. تحلیل‌های استراتژیک مؤسسات پژوهشی نشان می‌دهد که سطح تولید مطلوب و ایده‌آل پنتاگون برای رهگیرهای تاد بسیار فراتر از ظرفیت‌های کنونی ساخت است. با حداکثر خروجی معادل ۹۶ رهگیر در سال، تحقق خریدهای برنامه‌ریزی‌شده ده‌ها سال زمان خواهد برد.

در این میان، وزارت دفاع در حال کنار گذاشتن تدریجی ریپرها است و قصد دارد آن‌ها را با پهپادهای ارزان‌تری جایگزین کند که برای عملیات در دسته‌های بزرگ‌تر طراحی شده‌اند. ترکیب خسارات پهپادی، مصرف بی‌سابقه موشک‌ها و زمان‌بندی‌های کُند تولید، چالشی استراتژیک برای واشنگتن رقم زده است: تداوم کارزار نظامی علیه ایران در عین تلاش برای بازسازی زرادخانه‌ای که پیش از این طی سال‌ها پشتیبانی از اوکراین، تا مرز فروپاشی تحلیل رفته بود.